برادران لومیر با گرفتن ایده از دستگاه Kinetoscope ادیسون و رفع مشکلات آن توانستند اولین دستگاه ضبط و پخش تصاویر واقعی را درست کنند که صنعت فیلمبرداری در آینده وابستگی شدیدی به اختراع آنها داشت. اولین استفاده های این اختراع ثبت وقایع عادی بود که همه مردم آنها را در جریان زندگی می دیدند و در نگاه اول این اختراع از اهمیت بالایی برخوردار نبود، بطوریکه لویس آنرا اختراعی بدون آینده خطاب میکرد.

آنها معتقد بودند دیدن تصاویری که مردم هر روز در خیابان و منزل آنها را می بینند یقینا" خسته کننده خواهد بود. نکته جالب آن بود که هنگام نمایش قسمتی از حرکت یک قطار به سمت ایستگاه، مردمی که در سالن در حال تماشای فیلم بودند وحشت زده شدند و چنین پنداشتند که قطار در حال ورود به سالن نمایش می باشد. علاوه بر ورود قطار به ایستگاه فیلم های کوتاه دیگری که راجع به خراب شدن یک دیوار بود نیز مورد توجه قرار گرفت.