جاهايي که اگه به شيراز اومدين، بايد در موردش بدونين ... و اطلاعات ش هم در حد اطلاعات عمومي! واسه تمکيل کردن اطلاعات تون از اين سايت "اطلاعات و عکس راجع به شیراز" استفاده کنين که خيلي کامله تو توضيح هاي تاريخي و عکس! نقشه ي شهر شيراز رُ هم اينجا "نقشه شهر" مي تونين ببينين.

دروازه قرآن
اولين چيزي که زمان ورود به شيراز مي بينين. قبلاً دروازه شهر بوده و يه قرآن هم توش بوده واسه کساني که از زيرش رد ميشدن، البته قرآن ش الآن تو موزه ي پارس هست، و خيابون اصلي هم از کنارش مي گذره، اما به عنوان يه بناي تاريخي حفظ شده ...

آرامگاه خواجوي کرماني
دقيقاً سمت راستِ دروازه قرآن، اين آرامگاه هست. خواجوي کرماني عارف و شاعر بوده و الآن آرامگاه ش (که تقريباً تو کوه هست) يه جاي ديدني محصوب ميشه.

سمت چپ دروازه قرآن جايي هست به اسم کوهپايه و يه کوه هست که همه ش رُ پله گذاشتن ... حدود هفتصد تا پله ! و اون بالا به «گهواره ي ديد»، يه سازه که خيلي قبل يه جا بوده واسه ديده باني، مي رسه. البته اگه تو نوروز بياين شيراز، يکي از کارهايي که هر سال انجا ميشه نورپردازي کوه ها هست (کل شيراز تو يه دره واقع شده، دور تا دورش کوه هست) و عصرها و شب ها، خصوصاً طرف هاي دروازه قرآن واقعاً قشنگ ميشه.

حافظيه
ميشه گفت معروف ترين جاي شيراز! هميشه ميشه دوستدارن و مرديدان حافظ رُ ديد که کتاب حافظ دستشونه و دارن تفأل ميزنن ... و البته يه جاي خيلي قشنگ و شيک، با يه جو آروم واسه صبت هاي عاشقونه ...

از نظر يه ايرانگردی شايد حافظيه و سعديه مثل هم باشه، اما «حافظيه» از نظر هر شيرازي، يه جاي آروم و دنج و همون طور که رو سربليت ورودي نوشته «ميعادگاه عشاق» هست. اما سعديه يه جاي عادي حساب ميشه ... شايد به اين دليل باشه که حافظيه نزديک چهارتا از دانشگاه هاي شيراز هست و سمت راستش تالار حافظ (يزرگ ترين تالار شهر) قرار داره، اما سعديه، با وجود فاصله ي خيلي کم، تقريباً در منطقه ي پايين شهر قرار داره.

سعديه
آرمگاه سعدي! از دو سال پيش که «روز سعدي» به رسميت شناخته شد، ظاهر سعديه خيلي عوض شد، زمين هاي اطراف رُ شهرداري خريد و الآن قبل از ورود به آرامگاهِ سعدي، يه بنا هست و آب رکني شيراز از اونجا رد ميشه ... باز هم شب سعديه خيلي قشنگ تر هست.

شاه چراغ
آرامگاه احمدبن موسي برادر امام رضا ... دقيقاً مثل امام رضا، شديداً عقيده دارن که مراد ميده و نظر مردم رُ جواب ميده. از نظر معماري و غيره هم جاي قشنگيه.

ارگ کريمخاني
يه ارگ قديمي که به عنوان يه اثر باستاني نگه داشته ميشه، جنبه ي ايرانگردي داره.. البته پارسال (فقط همون يک بار!) رسيتال جاز و پيانو رُ اون تو برگزار کردن.

باغ گياهشناسي ارم
جزو املاک دانشگاه شيراز محسوب ميشه، يه باغ خيلي قشنگ خصوصاً تو اردي بهشت ماه.. با انواع گل ها.. البته به نظر من «باغ گل ها» ي اصفهان از بعضي جنبه ها مهم تر از «باغ ارم» هست. به جز محوطه ي تقريباً بزرگ باغ، يه ساختمان هم هست که زماني دانشکده ي حقوق بود، اما بعد به عنوان اثر باستاني نگه ش داشتن ... اگه در حال تعمير نباشه (که معمولاً هست) ميشه ازش بازديد کرد.

باغ عفيف آباد
يه باغ قديمي بزرگ ديگه ... از نظر شيرازي ها يه جاي خلوت و خوب واسه قرار ملاقات ها هست. واسه توريست هم يه موزه وسط باغ هست (موزه ي اسلحه).

باغ جهان نما
اين هم جزو باغ هاي قديمي شيراز بوده، اما تازه يک ساله که بازسازي و قابل استفاده شده ... جاي قشنگيه، خصوصاً اگه شب برين ... بازار وکيل
بازار معروف شيراز ..! يکي از قسمت هاي معروف ش «سرای مشير» هست که چه از نظر معماري چه مغازه هاش، اون قسمت رُ از بقيه ي بازار جدا مي دونن.

حمام وکيل
از نظر معماري جاي مهميه و همين طور تاريخي ... البته چند ساله شده رستوران سنتي ... در عين حال که حمام وکيل هم هست!

تخت جمشيد
البته جزو شيراز نيست ... در اصل نزديک مرودشت (از شهر هاي اطراف شيراز) هست.

مناطق ديدني ديگه اي که اطراف شيراز هست، آبشار مارگون و بهشت گمشده عروف ترين شون هستن.

البته شيراز جاهاي ديدني زياد داره، اما مهم ترين هاش اينا بودن ... براي مسافرت به شيراز و ديدن اکثر جاهاش، پنج روز رُ حداقل در نظر بگيرين (جمعه اصلاً حساب نميشه) و چون بيشتر زيباي شيراز به سرسبزي و گل و درخت هاش هست؛ بهار (خصوصاً ارديبهشت) بهترين زمان هست براي مسافرت و ديدن شيرازي که تماماً سبزپوش شده (حتا کوه ها) ...!

(این مطلب در تاریخ 25/10/83 از طرف آقای مهدی اچ ای ارسال شده است)