نقشه ای ست ابتدایی ، بر پوستی كهنه طراحی شده و قدمتی باستانی دارد ؛ نقشه گنج ، مجمع الجزایر تنهایی و تك افتادگی ، نقشه ماكوندو. شهری كه ماركز برای ما می سازد، وجود خارجی ندارد اما آنچه كه مارا با آدمهایش همراه می كند ، هراس چسبناكی ست كه در مواجهه با این آدمها ( آدمهای بسیار دور و چنین نزدیك ) حس می كنیم. و این هول غلیظ ، این باران كبودرنگ ساحلی تا آنجا پیش می رود و همراه می‌سازدمان كه به ناگاه در می یابیم یكی از همان آدم ها شده ایم. .. در خیابان های ماكوندو قدم می زنیم و می دانیم كه پیرمرد، آنجا در اتاقش تنها و تك افتاده ایستاده است و از پنجره به ما نگاه می كند. تنها و تك افتاده ، از نویسنده حرف می زنم. منظورم شمایید آقای ماركز ...

توفان برگ نوشته علی ریاحی ، آذر 1383 از انتشارات نشر چشمه.

مطالب مرتبط :
نقاب نقد
ادبیات لحظه عشق
ده جستار داستان نویسی
نقش آبی سیمین
جیران زن عشایر و چنته
شب های هند و تنها دویدن
جنبش های هنری قرن بیستم
داستانهای کوتاه از آمریکای لاتین
کتاب خدایان مدیریت
کتاب تاریخ سینمای ایران
کتاب اولین های مطبوعات ایران