علاوه بر اینها اشیاء دیگری نیز به نیات مختلف بر سر سفره قرار میدهند از جمله:

کتاب مقدس، که قرآن، اوستا یا انجیل است، آینه، برای رفع کدورت و یکرنگی، تخم مرغ رنگ کرده به نیت برکت و روزی که معمولا به تعداد اعضای خانواده تهیه میشود، شمع روشن به نیت روشنایی و طول عمر اعضای خانواده که به همین دلیل اعتقاد بر این بوده که شمع هفت سین را نباید خاموش کرد و در صورت لزوم این کار باید با برگ سبز یا نقل و نبات انجام شود، آب، نشانه صافی، پاکی و گشایش در کارها، سبزه به معنای حیات و نشاط و شادابی ،ماهی قرمز به نشانه زندگی و پایداری و گل به نیت باروری و شادابی بر سر سفره هفت سین گذاشته میشوند.

تحویل سال
هنگام تحویل سال همه اعضای خانواده با لباسهای نو و پاکیزه دور سفره هفت سین گردآمده و عقیده دارند که موقع تحویل سال بهتر است به آینه نگاه کنند و بعد از آن مقداری از آیات کتاب مقدس را بخوانند. یکی از کارهایی که در زمانی مرسوم بوده این است که آینه ای را – نماد آسمان- به صورت خوابیده روی سفره قرار داده و تخم مرغی –نماد زمین- روی آن قرار میدادند و میگفتند در زمان تحویل سال تخم مرغ تکان میخورد. این عقیده از اینجا سرچشمه میگرفت که قدما عقیده داشتند کره زمین روی شاخ گاوی قرار گرفته است و وقتی گاو خسته میشود زمین را از این شاخ به شاخ دیگر می اندازد و سال تحویل میشود.

هنگام تحویل سال توپی شلیک میشده و همه پس از شنیدن صدای آن به روبوسی مشغول شده، سال نو را تبریک میگویند و بزرگترها عیدی کوچکترها را که معمولا اسکناس یا سکه بوده به آنها میدادند.

عید دیدنی
پس از تحویل سال، اگر روز باشد فورا" اعضای کوچکتر خانواده به دیدن بزرگترها میروند و معمولا ناهار یا شام روز اول را هم در منزل بزرگترها صرف میکنند." دیدن" های نوروزی که ناگزیر " بازدید " ها را دنبال دارد، و همراه با دست بوسی و روبوسی است، در روزهای نخست فروردین، که تعطیل رسمی است، و گاهی تا سیزده فروردین ( و می گویند تا آخر فروردین) بـین خویشاوندان و دوستان و آشنایان دور و نزدیک، ادامه دارد.

رفت و آمد گروهی خانواده ها، در کوی و محله - به ویژه در شهرهای کوچک - هنوز از میان نرفته است. این دید و بازدیدها، تا پاسی از شب گذشته، به ویژه برای کسانی که نمی توانند کار روزانه را تعـطیل کنند، ادامه دارد. تا زمانی که "مسافرت های نوروزی" رسم نشده بود، در شهرها و محله هایی که آشنایی های شغـلی و همسایگی و " روابط چهره به چهره " جایی داشت، دید و بازدید های نوروزی، وظیفه ای بـیش و کم الزامی به شمار می رفت و نیز آشنایانی بودند - و هستـند - که فقط سالی یک بار، آن هم در دید و بازدید های نوروزی، به خانهً یکدیگر میرفتند. گسترش شهرها، ازدیاد جمعـیت، پراکندگی خانواده های سنتی، محدودیت های شغلی و نیز فرهنگ آپارتمان نشینی، از عواملی هستند که موجب کم شدن این دیدارها شده اند. (ادامه دارد ...)


از سحر شهاب

مطالب مرتبط :
میر نوروزى، مردبگیران و ...
نوروز در راه است
از قاشق زنی تا فال کوزه
چهارشنبه سوری و قصه بابا خارکن
چهارشنبه سوری، رسم زیبای رو به تباهی
نوروز و تخت جمشید
نوروز در خارج از مرزهای ایران