pastry
انواع کلوچه و شرینی کره ای و میوه ای
در دوران رنسانس، آشپزهای ایتالیایی به خاطر مهارتهای خود بسیار مشهور بودند و در خانه های انگلیسی و فرانسوی استخدام میشدند. خوراکی تازه ای که آنها به کارفرمایان خود معرفی کردند، بیسکوییت biscuit نام داشت. البته این بیسکوییتها، بیشتر به کیک اسفنجی شبیه بودند. قدیمی ترین دستور تهیه کیک اسفنجی در 1615 به ثبت رسیده است و کیکی به این روش تهیه میشود، نازک و ترد است و به شیرینی خشک بیشتر شبیه است. شیرینیهایی به نام ماکارون Macaroon که از شکر،سفیده تخم مرغ و خمیر بادام تهیه میشدند و همچنین نانهای پر ادویه و کره ای نیز در همین دوران تهیه میشدند.

در میانه قرن هجدهم استفاده از ییست کاهش یافت و شیوه تخم مرغ زده شده جای آنرا گرفت. در آن زمان آشپزها برای زدن تخم مرغ به حدی که بتواند موجب پف کردن کیک شود، به بازوهایی بسیار قوی نیاز داشتند تا بتوانند کار یک همزن برقی را به خوبی انجام دهند! زمانی که به اندازه کافی هوا در لایه های تخم مرغ وارد میشد، بقیه مواد به آن اضافه میشو و در قالبهایی که گاهی بسیار استادانه ساخته شده بود میریختند. اما بیشتر اوقات از قالبهای گردی که هم چنان بیشترین استفاده را دارند، استفاده میشد.

کیک به عنوان دسر
جالب است بدانید که ایده استفاده از کیک به عنوان دسر انقدرها قدیمی نیست. کیک به عنوان یک میان وعده با شراب شیرین مصرف میشده است. کیکهای بزرگ پر تجمل معمولا برای تزئین میز مهمانی تهیه میشد و به ندرت خورده میشد. روش غذا خوردن در قرون وسطا و تا مدتها بعد از آن به این شکل بود که تمام غذاها یکجا روی میز چیده میشد و در مهمانیهای بزرگ، این میز چند بار کاملا جمع شده و با یک سری دیگر از غذاها پر میشد.

اما از میانه قرن نوزدهم روش روسی جایگزین این شیوه شد. در این روش، غذا توسط پیشخدمت ها سرو میشد و هر بخش شامل غذاهای خاصی بود که سرو میشد و پس از آن نوبت سری بعد میرسید. (مانند رستورانهای فعلی) البته این شیوه برای همه مردم قابل اجرا نبود اما نتیجه آن که به وجود آمدن ترتیبی شامل یک پیش غذا، غذای اصلی و دسر بود، رواج پیدا کرد. در اینجا بود که کیک زیبا و خوشمزه ای که همه آنرا نگاه میکردند، برای خوردن به سر میز آورده شد.

تکنولوژی و مواد افزودنی جدید
تنها چیزی که در این زمان بسیار ناراحت کننده بود، هم زدن مایه کیک بود و تا اختراع هم زن دستی و برقی مدتها باقی بود. در دهه 1840 بیکربنات سودا یا جوش شیرین و بلافاصله بیکینگ پودر یا پودر نان پزی به بازار آمدند. دسترسی آسان تر به آرد سفید، شکر (به شکل دانه دانه امروز) و استفاده از روغنهای شیرینی پزی مانند کره، همه موجب افزایش محبوبیت شیرینی شدند شیرینیهای کوچک و بزرگ هنگام پذیرایی چای و ضیافتهای شام به اجزا اصلی برنامه مبدل شدند.

تولید فرهایی با درجه قابل تنظیم محصول فکر صنعتگران دوران ویکتوریا است و ساخته شدن آن موجب شد تا پختن نان و کیک بتواند در هر خانه ای قابل اجرا باشد. با وجود اینکه از میانه قرن نوزدهم، هنر شیرینی پزی جزو هنرهایی بود که خانم خانه ملزم به یادگیری آن بود، اما با پیشرفت صنعت و همچنین تغییر موقعیت زنان از خانه داری مطلق به یک شهروند موجب شد تا اتفاق جالب دیگری بیافتد و آن به وجود آمدن شیرینی فروشی ها و انواع خوراکیهای شیرین و متنوعی شد که محصول رقابت و نوآوری شیرینی پزهای حرفه ای در کشورهای مختلف هستند و دستور تهیه آنها از طرق مختلف به همه جای جهان پر از افراد شیرینی دوست منتقل شده است.

در حال حاضر تعداد بی شماری مغازه شیرینی فروشی در سراسر جهان وجود دارند که بعضی از قدمتی صد ساله و بیشتر برخوردارند و شیرینی هایی دارند که دستور ساخت آنرا فقط به نسل بعدی خود انتقال میدهند.